In de zomer van 2004 heb ik een sloepje gehuurd en ben ik met mijn oudste zoon naar Sandfirden gevaren. Een weerzien van lang geleden. Een klein paradijs terug gevonden. Want in mijn jeugd, begin jaren ’60 had mijn vader een Friese tjalk, waarmee wij elke zomer door deze prachtige provincie zeilden. Ik herinner mij dagen dat wij voor anker lagen bij de Roverspol, met vrienden met een Lemsteraak die Sandfirden was gedoopt. Van de Roverspol is helaas niets anders over dan wat houten paaltjes in het water. We speelden met elkaar, zeilen in de bijbootjes, zwemmen, ravotten, heerlijk. Als ik eraan terug denk en de beelden zie, waren dat gelukkige dagen, zonder dat je je dat als kind natuurlijk bewust was. Aan Het Hop ligt Sandfirden, een schattig kerkje, een paar huisjes en een boerderij. Verder niets. Ik heb er nu een bootje liggen. Varen, anker uit, genieten. |